Vandaag opnieuw een rustige dag. Na het ontbijt zijn we naar de markt gegaan om eten voor onderweg op te halen. We hebben bananen, mandarijnen en een fles water gekocht. Het plannetje om ook brood op te halen lukte niet, want de bakker was gesloten. Vervolgens de fietsen opgehaald.
We zijn op de fiets naar ‘de waterval’ gereden. Het was zien en gezien worden. Vooral voor de kinderen zijn wij een toeristische attractie. Een ‘barang’ op de fiets! Soms proberen kleine jongens met ons mee te fietsen. Vol trots fietsen ze dan naast ons. Eenmaal bij de waterval aangekomen, blijkt het tegen te vallen. Een kleine stroomversnelling, maar meer ook niet. Toch hebben we er twee uur heerlijk aan de waterkant gezeten op onze nieuwe matjes.
Eenmaal terug in Kampot hebben we heerlijke spring rolls (een soort loempia’s) gegeten en voor het eerst een echte milk shake met Nieuw Zeeland ijs en melk gedronken. Het leven lacht ons toe.
Daarna geslapen, onze fietsen teruggebracht en de huur afgerekend (een dollar per fiets). Verder nog wat door Kampot geslenterd.
Nu zitten we op de veranda van ons hotel rustig een wijntje en een biertje te drinken. Niets lijkt er op dat het een spectaculair oudejaarsfeest wordt. Waarschijnlijk gaan we gewoon op tijd naar bed, want morgen begint ons uitstapje al om 08.00 uur.
Wij wensen jullie allemaal een goede jaarwisseling toe en een spetterend 2010.
Vandaag een rustige dag. We vertrekken om 09.00 uur uit Phnom Penh naar Kampot, een tocht over ongeveer 200 kilometer. De wegen zijn in dit gedeelte (het zuiden) van Cambodja prima te rijden. Om ongeveer 12.00 arriveren we in ons hotel met de sprankelende naam Rikitikitavi. Het hotel wordt gerund door een Nederlands (zij)/Engels (hij) echtpaar. Het is een prima verblijf.
Over de reis zelf valt niet veel te vertellen. De chauffeur rijdt soms erg hard, maar wel verantwoord. Je moet hier altijd wel goed opletten, want soms lopen er koeien op de snelweg.
Vanmiddag hebben we Kampot verkend en wat foto’s gemaakt van de oude en de nieuwe brug.
De oude brug heeft het leger van Pol Pot vernield, maar die is weer hersteld. De Koreanen hebben een nieuwe brug gebouwd die nu wordt gebruikt voor het zware verkeer. Vanaf deze nieuwe brug heb je een mooi uitzicht op de rivier en het stadje.
We waren aanvankelijk van plan om morgen naar Bokor Mountain te gaan, maar dat is door wegopbrekingen een wandeling van vijf uur heuvel op. Na de jungle trekking vinden we dat net een uurtje teveel. We hebben onze plannen daarom bijgesteld. We gaan morgen per fiets naar de waterval (Tek Chhouu Falls). Vanmiddag hebben we fietsen gehuurd voor 1,40 euro per persoon, per dag. Daar is over heen te komen. We hebben tevens onderzocht waar we een lunch kunnen kopen die we dan op de fiets meenemen.
Verder hebben we op de markt twee matjes gekocht om op te zitten. We probeerden af te dingen, maar de verkoper hield stug vol. Uiteindelijk de matjes aangeschaft voor 1,40 euro per stuk. Veel te duur natuurlijk!
Aan het einde van de middag nog even de zonsondergang bekeken (de een na laatste van dit jaar).
Zoals gezegd, een rustige dag in een heerlijk rustig plaatsje met een Franse promenade.
Gisterenavond hebben we lopen zoeken naar het trainingscentrum, maar niets gevonden. Uiteindelijk lopen we in het donker langs de Sekong (zijrivier van de Mekong). Dat is niet prettig, we hebben het nog gevraagd, geen succes. We zijn teruggegaan en in een restaurant gekomen waar de Khmer eten. Geen woord Engels. De kaart was wel ook in het Engels, ze vroeg echter wat, we hebben overal yes op geantwoord. Het resultaat was een prima maaltijd.
Daarna zijn we vroeg naar bed gegaan en toen volgde er een concert, zo luid. Iemand zong, og huilde met een hele schelle stem. Uiteindelijk ben ik met mijn oordoppen op in slaap gevallen. Sjaak had er ook last van, maar is uiteindelijk zonder oordoppen in slaap gevallen.
Vanochtend ontbijten we om haf zeven bij de rivier. Daarna begint de weg terug, 480 km.
Na 350km vroeg de gids of we een nieuwe weg willen uitproberen. De slechte weg langs de Mekong zou verbeterd zijn. Dat was hem in Ratanakiri verteld. De chauffeur was niet overtuigd en daarom vroeg de gids wat wij er van vonden. Wij wilden wel iets nieuws uitproberen en dat hebben we geweten. Dit was de slechtste weg tot nu toe. Kuilen zo diep, zelfs met een 4 keer 4 ging het 5 km per uur. Het was wel een mooie route langs de Mekong. Halverwege had de gids er genoeg van en zijn we overgevaren met een pontje.
Ik vond bootje heel smal voor onze auto, maar ja we zijn overgekomen.
We hebben weer gegeten in Skuon, de plaats waar ze gefrituurde Tarantula’s (gifspinnen) verkopen. Ik heb ze nu op de foto gezet.
Uiteindelijk waren we om half drie bij het hotel. We hebben de gids en chauffeur uitgezwaaid. Het inchecken was zo gebeurd, we zijn hier al geweest. Daarna snel douchen en om kwart over drie zaten we in de Tuk Tuk naar de Russische markt, souvenirs kopen. Dat lukte snel, na een half uur zaten we al weer in de Tuk Tuk. Het was namelijk heel heet op de markt.
Dit keer gingen we naar het andere eind van het centrum. Het Soraya shopping centre. Dat is heel nieuw en het parade paardje van Phnom Penh. Dat was wel even een andere wereld dan in Banlung. Het is een Bijenkorf en dan nog groter. Ze verkopen er alles, fototoestellen, t.v’s, juwelen, eten etc, etc. Er waren grote roltrappen en liften (zie foto) en er was airco. Op de bovenste verdieping was een rollerskate baan, gokautomaten, grote computer om spelletjes op te doen, een cinema. Overal liepen heel andere Cambodjanen dan die wij tot nu toe gezien hebben. Gucci. Levi’s, Calvin Klein, alles was er, maar gewone Nederlandse prijs.
Daarna zijn we weer terug gegaan naar het hotel, lekker gezwommen en nu ben ik het Blog aan het bijwerken. Het is half 7. Straks gaan we bij een Fransoos eten en morgen vertrekken we al weer om 9 uur naar Kampot, een marktplaatsje bij de kust.
Gisterenavond heeft de jongen van ons hotel ons naar het Franse restaurant gebracht. Er werd ons gezegd dat we naar het hotel van de bourgeoisie gingen. Nu dat is ook zo. Het is een heel luxe hotel met restaurant aan het meer. Voor het eerst worden we in het Frans aangesproken. Ook de kaart is in het Frans (met Engelse ondertiteling). Het eten is verrukkelijk en de wijn ook. Dit is een echt kerstmenu. Uiteindelijk betalen we 48 dollar, 40 Euro (30 dollar voor de drank en 18 voor het eten). Dat is wel 4 tot 5 keer zo veel als normaal hier. Maar het was het waard.
Vanochtend om 8 uur reden we weg uit Banlung. De eerste foto laat nog even onze bungalow in Banlung zien.
Het was hier leuk, maar we zijn stiekem wel blij dat we weer op weg naar een warme douche zijn. In onze Treetops hut, hadden we een echt toilet en een koude douche. ’s Avonds is dat prima, maar ’s ochtends is het koud. We zijn wel kinderen van de luxe.
We rijden 3 uur over de hobbelige rode weg en dan komen we kort op de asfalt weg. Om 11 uur komen we bij Mekong Blue. Mekong Blue is een kleine organisatie waar vooral kansloze vrouwen de kans geboden krijgen om zijde te weven en een eerlijk salaris daarvoor te krijgen. Zijde maken is veel werk.
Dat zien we wel. Cambodjanen kunnen alles gebruiken, ook van de zijdrups. Eerst zijn zijde, later eten zij de rups. Het zal best lekker zijn, maar deze stap kunnen wij nog niet zetten. We willen alles eten (van kikker tot slang), maar insecten gaat te ver.
We zien het hele proces van het maken van zijde. Dit bedrijf onderscheidt zich dat ze een soort kinderopvang hebben voor kinderen tot 6 jaar. Daardoor kunnen de vrouwen ook werken. Ook daar zijn we nog even geweest, foto’s gemaakt en de kinderen weer hun foto getoond. Succes verzekerd.
Aan het einde gaan we naar een winkeltje waar ze de zijde verkopen als sjaal of tas. De prijzen zijn hoog, maar voor wat er geboden wordt heel laag. We hebben echter niets nodig en ook als souvenir weet ik niet wie zo’n sjaal gebruikt. Dus helaas, we vertrekken zonder iets gekocht te hebben.
Even later eten we aan de rivier. Het stadje is heel gezellig en rustig. Dan worden we naar het hotel gebracht, Het hotel “Sekong Star” ziet er aan de buitenkant heel mooi uit, van binnen is het ook netjes, maar jammer genoeg niet goed onderhouden. De kamer is prima en daar gaat het om en we hebben weer airco, een warme douche en toilet. Ze zijn heel service gericht. Er was geen toiletpapier, maar na onze vraag bleven ze zoeken en even later kwamen ze met een kleine beetje toiletpapier en verder tissues.
Na onze siësta gaan we weer naar het centrum. De markt is heel leuk, de mensen laten ons onze gang gaan, de markt is niet voor toeristen. Als we naar de rivier lopen wordt er een jongentje aangereden door een brommer. Brommers rijden hier heel hard, het ventje van een jaar of drie stak zo over. Vervolgens lag ie onder de brommer. Iedereen bemoeide zich ermee en deed heel boos tegen de tiener op de brommer. Het jongentje komt met de schrik en een paar flinke schaafwonden vrij. In plaats van de schaafwonden nder de kraan te houden, veegt zijn vader met een vieze doek de wonden af. Wij geven hem een kaartje en dat vindt ie wel leuk.
Het internet café is boven verwachting snel, dus besluiten we ook dit bericht vanavond nog te plaatsen. Het is wel apart, dit is een plaatsje uit de toerisctische route en het internet is sneller dan menig andere plaats. De computers zijn heel langzaam, maar dat geeft niet meer, want we pluggen gewoon onze apple aan het netwerk. Werkt prima.
Als we terug gaan worden we door een beetje Engels sprekende tieners aangehouden (zie de foto van Sjaak en de 2 dames). Ze vragen of we naar hun trainingscentrum willen komen. Het is een centrum waar kansloze Cambodjanen leren hoe om te gaan met toeristen. Er is een guesthouse, een restaurant en een cafe. Wij zullen er straks heen wandelen.
Verder nog even wat foto’s van de brug gemaakt die het grens verkeer met Laos veel makkelijker heeft gemaakt. Ook voor Hollandse begrippen is het een grote brug.
Tot zover. Morgen hebben we een flinke reis te gaan 470 km naar Phnom Penh. De weg is echter geheel verhard en breed. Files kennen ze hier nog niet, dus het zal zes tot zeven uur duren. We vertrekken heel vroeg om morgen nog wat inkopen te kunnen doen in de stad op de Russische markt.
Vandaag hebben we een rustdag gepland. Dat wil zeggen, we gaan wel wat doen, maar met ondersteuning van onze 4 x 4. Om negen uur staan Vouty en de driver voor ons klaar. Ze brengen ons naar drie watervallen. In de lonely planet staat dat je dat makkelijk op de fiets kan doen. We hebben nog getwijfeld, maar na de inspanning van gisteren en eergisteren hebben we dankbaar gebruik gemaakt van Vouty’s aanbod om ons rond te rijden en ik denk eerlijk gezegd dat we anders niet verder dan 1 waterval waren gekomen. De eerste waterval was ongeveer een haf uur rijden.
Nu zegt hier reistijd niets over afstanden. De weg is zelf voor Cambodjaanse begrippen erg slecht, dus de driver rijdt noodgedwongen langzaam.
De waterval is veel groter dan we verwachten. Alles is immers zo droog en dan verwacht je niet veel water, maar hij is heel breed en maakt veel lawaai. De tweede lijkt er veel op, echter wel weer een half uur rijden.
De derde is de mooiste. De waterval is heel hoog en je kan er achter wandelen. We klauteren naar beneden en worden geholpen door een drietal mannen, omdat onze sandalen niet geschikt zijn voor zulke klimpartijen.
Rond 12 zijn we weer terug in het dorp en halen een lunch op. Dan worden we bij een heel mooi meer afgezet. Daar blijven we tot vier uur op ons bandhanddoekje liggen en onze enige inspanning is af en toe wat zwemmen.
Om 4 uur staat de taxi weer voor en rijden we terug naar de Tree Top Lodge.
Vanavond willen we chique uit eten bij een ander meer, daar heeft een Fransoos een restaurant met Franse keuken. We moeten alleen nog vervoer zien te regelen, maar dat gaat vast lukken.
Toen we hier de eerste dag aankwamen, stond er een bord Free Wireless. Wij probeerden direct of we konden mailen, maar het internet werkte niet. Gisteren konden we jullie onze avonturen vertellen en was het internet redelijk snel. Vandaag ligt het er weer uit. De filmpjes publiceren gaat hier helemaal niet. Internet is in heel Cambodja langzamer dan thuis. Het duurt twee tot zes uur om een filmpje te publiceren, als er dan geen internet op de kamer is, kunnen we niet publiceren. Dus jullie moeten nog even wachten totdat jullie de slang van gisteren kunnen zien.
Als wij dit publiceren, zitten wij intussen in Stung Treng in een internet cafe en is alles weer voor elkaar.
Vannacht hebben we in afgedankte hangmatten van het Amerikaanse leger geslapen. Hoe ouder, hoe gekker! Het slapen in een hangmat is moeilijk te beschrijven. Als iemand zich in zijn hangmat omdraait, voelen de anderen dat ook. Het is het beste te vergelijken met een ongestabiliseerd waterbed. Sommige van onze volgers hebben zo’n ding. Met Marjon heb ik er een keer in gelegen en het doet denken aan een boot. De hele nacht schommelen! Toch hebben we niet slecht geslapen, maar na een vermoeiende dag slaap je overal goed.
Gisterenavond hebben de gids en de ranger ‘onze’ wiskey opgedronken. De organisatie had de gids een fles wiskey meegegeven, maar dat drinken wij niet. De gids en de ranger hadden dus een goede avond. Zij mochten samen de wiskey opdrinken. Eenmaal aan de wiskey hadden de gids en de ranger geen zin meer de visnetten op te halen. Dat zouden ze vanmorgen doen. Ze verheugden zich er al op dat ze misschien een slang zouden vangen, omdat die afkomt op de dode vis in het visnet. Ze kregen gelijk en vol trots toonden ze ons de gevangen slang. Wij schrokken wel een beetje, maar hij (of zij?) was dood. We staan er mee op de foto.
Na het ontbijt vertrokken we. Het is vandaag veel zwaarder dan gisteren. De kilometers van gisteren zitten nog in onze benen en het terrein is veel heuvelachtiger. Bovendien is het veel warmer dan gisteren.
Om ongeveer 12.30 arriveren wij bij een boerderij waar we onze lunch hebben. Aan een lunch besteden we normaal gesproken geen aandacht, maar dit keer is het wel heel bijzonder.
De vanmorgen gevangen slang staat op het menu! De vaste kijker van Discovery Channel weet dat een slang eieren legt. Vanmorgen hebben de gids en de ranger de slang opengesneden en ontdekten een aantal eieren die in Cambodja als lekkernij gelden. Wij kregen als lunch slangenvlees en slangeneieren aangeboden. Zo’n lekkernij mag je niet weigeren en we hebben het geprobeerd. Het slangenvlees gaat wel, maar de eieren zijn niet te vreten (zie foto). We hebben er allebei een geprobeerd en de rest weggemoffeld.
Na de lunch het vervolg van onze tocht. Dat duurde niet lang meer, want in ongeveer een half uur waren we terug in het drop waar we vertrokken.
Daarna snel naar het hotel, douchen en voor Sjaak een koud biertje en voor Marjon een heerlijke fruit shake.
We hebben niet veel fut meer en blijven daarom vanavond in het hotel eten.
